Η ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΜΟΥ ΤΑ ΦΤΑΙΕΙ

PCM:  Δυσκολεύομαι να απαντήσω όταν με ρωτούν τι είναι αυτό που κάνει το παιχνίδι σας τόσο εθιστικό. Εσύ τι πιστεύεις, είναι η εμπειρία της κλειδαρότρυπας, η ατμόσφαιρα, η εμμονή να ανακαλύψεις τι έχει συμβεί ή κάτι άλλο;

SG:  Δίνουμε στον παίκτη την άδεια να γίνει «ματάκιας» και αυτό από μόνο του είναι σίγουρα ερεθιστικό. Θέλω να πιστεύω ότι το κείμενο, η ηθοποιία και τα γραφικά είναι καλά, όμως η καρδιά της εμπειρίας είναι να μπορέσεις να ανακαλύψεις ποιοι είναι όλοι αυτοί οι άνθρωποι, εξετάζοντας τα γραπτά και τα προσωπικά τους αντικείμενα. Συνεπώς, είναι κάπως παραβατικό, αλλά απολύτως δικαιολογημένο στο παιχνίδι λόγω της κατάστασης. Επίσης, οδηγεί σε μία πολύ ανθρώπινη ιστορία και αυτό είναι που πιστεύω ότι ελκύει τον κόσμο περισσότερο.

PCM:  Συζητώντας το Gone Home με αρκετούς από τους αναγνώστες μας, διαπίστωσα πως ο καθένας περίμενε κάτι διαφορετικό από το τέλος του. Θα έλεγες πως μπαίνουμε στον κόσμο ενός παιχνιδιού κάπως προκατειλημμένοι από όσα έχουμε δει σε σύγχρονα παιχνίδια και κινηματογραφικές ταινίες και αναμένουμε ένα συγκεκριμένο αποτέλεσμα; Μήπως εκμεταλλεύτηκες αυτό το γεγονός για να παίξεις παιχνίδια με το μυαλό μας;

SG: Ναι, το πιστεύω. Σίγουρα θελήσαμε να παίξουμε με τις προσδοκίες που έχουν δημιουργήσει στους παίκτες τα παιχνίδια τρόμου. Καθώς προχωράει το παιχνίδι και μεταβάλλεται η διάθεσή του, ελπίζω πως καταφέραμε τη συναισθηματική επένδυση των παικτών με την ιστορία της οικογένειας, ώστε να ακολουθήσουν αβίαστα την αλλαγή κατεύθυνσης της ροής. Θεωρώ πως το φινάλε λειτούργησε καλά για τους περισσότερους, με βάση τα σχόλια που λάβαμε.


Η απόγνωση ενός συγγραφέα που αναζητεί την έμπνευσή του.

PCM:  Το Gone Home πρακτικά δεν είχε καθόλου γρίφους. Παρ’ όλα αυτά, δεν θα έλεγα ότι ο παίκτης ήταν απλός παρατηρητής, αφού διαρκώς προσπαθεί να ενώσει τις τελείες και να καταλάβει τι έχει συμβεί μέχρι την τελευταία στιγμή. Αυτό με έκανε να νιώσω περισσότερο μέρος της ιστορίας από ό,τι πολλά άλλα παιχνίδια. Δεν ανησυχείς όμως μήπως η προσέγγιση αυτή αποθαρρύνει τους παραδοσιακούς adventurers και αρνηθούν να το δοκιμάσουν;

SG: Είναι πιθανό! Θέλω να πιστεύω πως οι φανατικοί παίκτες adventure games θα ακούσουν πως το παιχνίδι είναι καλό και πως αξίζει το χρόνο τους. Ίσως τότε να επιχειρήσουν να το παίξουν και να ικανοποιηθούν από την εμπειρία. Η άλλη πλευρά αυτού που λες είναι ότι κάποιοι λιγότερο παραδοσιακοί παίκτες, που αποθαρρύνονται από τις μάχες ή τους γρίφους, μπορεί να ενδιαφερθούν για το παιχνίδι γιατί δεν θα τους δυσκολέψει, ούτε θα τους εμποδίσει από το να φτάσουν στο τέλος του. Αυτό που λες είναι αλήθεια πάντως, η ιστορία από μόνη της είναι ο γρίφος. Είναι αυτό που προσπαθείς να λύσεις διαρκώς ενώ παίζεις.

Share
Γράψτε τα Σχόλια σας ...
Για να κάνετε σχόλιο πρέπει να κάνετε login στο Forum