Θα ξεκινήσουμε λίγο ανορθόδοξα το συγκεκριμένο review. Το L.A. Noire ΔΕΝ είναι κλώνος του Grand Theft Auto, παρ’ όλο που η υπογραφή της Rockstar προβάλλει φαρδιά–πλατιά στο εξώφυλλο του κουτιού. Ούτε καν του Mafia, άσχετα αν η ατμόσφαιρα και η εποχή που διαδραματίζεται θυμίζει αρκετά το υπέροχο παιχνίδι της Illusion Softworks. Πρόκειται για ένα ιδιόμορφο adventure που δανείζεται πολλά στοιχεία από παιχνίδια μυστηρίου και δράσης, τα οποία ενσωματώνει πολύ ομαλά στη ροή της ιστορίας που διηγείται, δημιουργώντας ένα πραγματικά ξεχωριστό παιχνίδι που δύσκολα θα αρέσει σε όλους. Και αυτό διότι διαθέτει το δικό του χαρακτήρα, αψηφώντας τα σύγχρονα «fast food» games που κυκλοφορούν σωρηδόν και θυμίζει απόπειρες μίας άλλης εποχής, όπου το immersion και η επίτευξη της απόλυτης single player εμπειρίας ήταν το πρώτο και το τελευταίο μέλημα των ανθρώπων πίσω από τη δημιουργία τους. Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα από την αρχή.