Δυστυχώς, το Skyrim βάζει μία τρικλοποδιά στον εαυτό του (μάλλον για να προλάβει την εφετζίδικη ημερομηνία κυκλοφορίας του 11/11/11) και πάνω που φαίνεται να αγγίζει την τελειότητα ως τέλειο δείγμα της κατηγορίας, τρώει τα μούτρα του σε ένα νευραλγικής σημασίας κομμάτι του game design: Το interface και τα περιφερειακά components (inventory, journal, χάρτης κ.λπ.). 

Ανοίγοντας το inventory, εμφανίζεται στο πλάι μία μπάρα με τις υποκατηγορίες (όπλα, πανοπλίες, φίλτρα, βιβλία, κ.λπ.), ενώ το tab της μαγείας έχει τα ξόρκια ανά σχολή (Alteration, Conjuration κ.λπ.), τα shouts, τα powers και τα ενεργά ξόρκια που έχετε εκείνη τη στιγμή. Το αποτρόπαιο έγκλημα είναι ότι αυτή η λίστα ξεκινά, για κάποιο λόγο που κανένας δεν ξέρει, από τη μέση της οθόνης. Το αποτέλεσμα είναι αυτή η λίστα να φεύγει «εκτός οθόνης» (παρ’ όλο που υπάρχει άπλετος κενός χώρος από τη μέση και πάνω) και ο χρήστης να πρέπει να κάνει scroll down για να βρει τις υπόλοιπες επιλογές. Στην περίπτωση των ενεργών ξορκιών, συγκεκριμένα, αυτό είναι εγκληματικό: Πρώτον, επειδή στο βασικό interface δεν υπάρχει κανένα icon για να ξέρεις τι είναι ενεργό και, δεύτερον, επειδή τα buffs συχνά έχουν σχετικά μικρή διάρκεια (60 δευτερόλεπτα), για να δεις ανά πάσα στιγμή τι έχεις ενεργό πάνω σου πρέπει ναι μπεις σε αυτό το δύσχρηστο μενού, να κάνεις scroll down για το υπομενού και μετά να το βρεις. Aντίστοιχα, δεν φαίνονται και οι επιπτώσεις… Είχα κολλήσει μία ασθένεια από κάπου και δεν το ήξερα. Άρχισα να καταλαβαίνω ότι κάτι πάει στραβά, όταν περαστικοί με ρωτούσαν: «Νιώθεις καλά; Φαίνεσαι χάλια.» Τι να τους πω… ότι χρειάζομαι 20 δευτερόλεπτα και 10 κλικ για να δω τι effects έχω πάνω μου; Ναι, ρε παιδιά, αρρώστησα. To κακό interface είχε και ένα ακόμη άσχημο, για μένα, αποτέλεσμα: Κάθε φορά που κέρδιζα ένα νέο Dragon Shout, μία φοβερή δρακο–δύναμη που θα έπρεπε να με ενθουσιάσει, σκεφτόμουν ότι προστέθηκε άλλο ένα skill που θα πρέπει να στριμώξω στη λίστα με τα favorites ή εναλλακτικά, άλλη μία ικανότητα που θα πρέπει να κάνω τέσσερα κλικ και ψάξιμο με scroll για να την εντοπίσω. Αποτέλεσμα ήταν, από τα δεκάδες shouts, να ασχοληθώ μόνο με δύο–τρία. Δυστυχώς, υπήρχαν πολλά που δεν μπήκα καν στον κόπο να δω, επειδή σκεφτόμουν ότι πρέπει να πλοηγηθώ μέσα στο στενάχωρο interface.

Στο inventory σάς περιμένει άλλο ένα κατεβατό κειμένου, χωρίς εικονίδια για εύκολη και γρήγορη αναγνώριση. Όταν το υπομενού των Potions γεμίσει με 100–120 μπουκαλάκια που είναι απλές προτάσεις τύπου «Lesser Potion of Magicka (22)» και «Fortify Haggle» που γεμίζουν τέσσερις με πέντε «οθόνες», καταλαβαίνετε, φαντάζομαι, γιατί γίνεται δύσκολο το inventory management. Προσθέστε την πλήρη απουσία κάθε τύπου «μαριονέτας», όπου γίνεται εμφανώς ορατό τι φοράτε και τι επίπτωση έχει στο χαρακτήρα σας, και θα καταλάβετε γιατί μελαγχολώ βλέποντας τα inventory screens του Baldur’s Gate, για παράδειγμα. Απογοήτευση προκαλούν επίσης το Journal με τις αλλόκοτες κατηγοριοποιήσεις των quests και το πολύ άσχημο quest tracking, το αδικαιολόγητα περιορισμένο zoom στο γενικό χάρτη του κόσμου, αλλά και το Perk Tree που, προκειμένου να βγει ένα έφετζίδικο κόλπο με έναν ουρανό και αστερισμούς, παρουσιάζει ένα φρικαλέο, δύσχρηστο σύστημα. Χίλιες φορές μία ξερή λίστα. 

Κλείνοντας τα μειονεκτήματα, δύο ακόμη λεπτομέρειες που οφείλω να υπογραμμίσω. Πρώτον, κάποιες πόλεις θα μπορούσαν να έχουν περισσότερο πληθυσμό και, δεύτερον, οι διάλογοι είναι δυστυχώς… μονόλογοι! Οι επιλογές για διαφορετικές απαντήσεις που σας δίνονται, οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα, απλώς με διαφορετικές λέξεις. Πολύ θα ήθελα ένα πιο πολύπλοκο κι έξυπνο σύστημα στους διαλόγους, με επιλογές να ξεκλειδώνονται με υψηλό Speech ή ξεχωριστές επιλογές βάσει φυλής, κλάσης ή background. Πολλά θέλω, ε;

Ίσως να δοθεί η εντύπωση, φίλε αναγνώστη, πως έδωσα μεγάλη έμφαση στα μειονεκτήματα του παιχνιδιού. Πρέπει, όμως, να ομολογήσω ότι, αν και τελείωσα το βασικό quest και παρά τις 80 ώρες ενασχόλησης με το παιχνίδι, ανυπομονώ κάθε μέρα να περιπλανηθώ πάλι σε αυτόν τον παραμυθένιο κόσμο, παρά το «παραπληγικό» interface. Να ανακαλύψω περιοχές, να κάνω μία δύσκολη Daedra Mission, να πάρω ένα achievement, να σκοτώσω έναν περαστικό δράκο, βρε αδελφέ.

Έδωσα τόση μεγάλη έμφαση στα μειονεκτήματα, γιατί ήθελα πολύ να βρω το τέλειο και άψογο παιχνίδι στο Skyrim και απογοητεύθηκα που δεν το βρήκα, αλλά και για να κάνω σαφές ότι το Skyrim δεν είναι το «τέλειο 10άρι», όπως έχω δει να περιγράφουν κάποιοι reviewers. Αυτό, όμως, δεν θα πει ότι το Skyrim είναι κάτι λιγότερο από ένα πραγματικά εξαίσιο, αληθινά επικό RPG, που θα σας ρουφήξει στον κόσμο του. Και αν, με το καλό, η Bethesda ακούσει τα παράπονά μας, ρίξει τον εγωισμό της, παραδεχτεί τα λάθη και φτιάξει ένα patch που να επισκευάζει δύο-τρία βασικά πράγματα, τότε θα έχει αγγίξει την τελειότητα. 

Αν φανταστώ ένα Skyrim με καλό interface και inventory, πιο επεξηγηματικό journal με καλύτερη καταγραφή, πιο φιλικό χάρτη και πιο απλό perk interface, εύκολα θα το βαθμολογούσα με 5 βαθμούς παραπάνω (κάτι που μάλλον θα γίνει με τα πρώτα καλά mods που μάλιστα θα ενσωματωθούν σύντομα σε ένα είδος Skyrim Marketplace). Όταν γίνει τότε θα αγγίξουμε την τελειότητα… μέχρι τότε θα αρκεστούμε σε ένα «απλά» εξαιρετικό παιχνίδι που κάνουμε τα στραβά μάτια για να μη δούμε τις ατασθαλίες του.