Φεύγοντας από το χειρισμό και πηγαίνοντας στον τομέα ήχου/μουσικής και γραφικών, μπαίνουμε στο σημείο όπου το παιχνίδι δίνει ρέστα! Εκτός από τον υπέροχο και ξερό ήχο-βρυχηθμό των κινητήρων των αμαξιών, των στριγκλιών που βγάζουν τα λάστιχα σ’ ένα απότομα στρίψιμο στ’ ασφάλτινα σημεία των διαδρομών και το ρεαλιστικό θόρυβο που βγαίνει από τις διάφορες στούκες που συμβαίνουν σε κάθε αγώνα, ενδιαμέσως των αγώνων και κατά το φόρτωμα αυτών – συνοδεία των στατιστικών σας που θα σας προβάλει το παιχνίδι στην οθόνη - θ’ απολαμβάνετε κάποια πανκ κομματάκια που θα σας φτιάχνουν τη διάθεση. Ολα τα παραπάνω επιτυγχάνονται με τη χρήση της Rapture 3D, ενός νέου προτύπου ήχου που εισαγάγει το DiRT 2. Αλλά όλα τους λίγο-πολύ έχουν το ρόλο του ορεκτικού μπροστά στη γραφική πανδαισία που θα απολαμβάνετε με το που θα ολοκληρώνεται κάθε loading. Τι να πει κάποιος εδώ; Οι περιβάλλοντες χώροι κάθε πίστας έχουν εκπληκτική λεπτομέρεια, οι ίδιες οι πίστες αλλά και τα αυτοκίνητα είναι σχεδιασμένα πραγματικά στην εντέλεια, ενώ οι αντανακλάσεις, αλλά και τα διάφορα κομμάτια που φεύγουν από τα αυτοκίνητα όταν αυτά συγκρούονται, έχουν τέτοια αληθοφάνεια, που θα βάζετε μετά από κάθε αγώνα το replay (που λειτουργεί ιδανικά, στα πρότυπα των αντίστοιχων αγώνων) για να πιστέψετε ότι αυτά που κάποτε βλέπατε στην εισαγωγή και μόνο ενός παιχνιδιού (και, φυσικά, όχι σε τέτοιο βαθμό) τώρα είναι in-game χαρακτηριστικά!

 Στο γραφικό τομέα, λοιπόν, δεν έχω το παραμικρό παράπονο από το παιχνίδι. Αν τώρα πρέπει οπωσδήποτε να βρω ένα οπτικό ψεγάδι, αυτό θα εντοπιζόταν στα νερά, όπως απεικονίζονται αυτά όταν περνάμε από πάνω τους και τα σκορπάμε δεξιά κι αριστερά. Δεν έχουν την ίδια λεπτομέρεια σε σχέση μ’ όλο το άλλο παιχνίδι και το γραφικό μεγαλείο του. Επιπλέον, αν σουρούπωνε σταδιακά κατά τη διάρκεια ενός αγώνα, τότε το θέαμα αυτό θα ήταν νομίζω απλώς απίστευτο (θυμάται αλήθεια κάποιος το Ultimate Race Pro της Kalistο;), αλλά... ας μείνει και κάτι για το DiRT 3! Να τονίσω εδώ ότι το παιχνίδι υποστηρίζει και το νεοφερμένο DX11, αλλά εγώ, όντας κάτοχος μίας 8800GT, το έτρεξα σε DX9 mode, συνεπώς όσα γράφω βασίζονται σ’ αυτό.

Κάπου εδώ το παρόν review έφτασε (δυστυχώς, μια και θα μπορούσα να γράψω άλλες 4 σελίδες άνετα) στο τέλος του. Αν μου επιτραπεί η παρακάτω υπερβολή, νομίζω ότι κι ο μεγάλος McRae θα ήταν περήφανος, βλέποντας αυτό το παιχνίδι να τιμά με τον καλύτερο τρόπο τ’ όνομά του…