Η ατμόσφαιρα του Chronicles of Mystery: The Tree of Life είναι αρκετά καλή. Στο παιχνίδι κυριαρχεί το μυστήριο όχι τόσο για το τι, τελικά, έχει συμβεί στο «Mary Celeste», αν και εδώ στο φινάλε θα δείτε σημαντικές ανατροπές, όσο για το ποιοι είναι, τελικά, οι τρεις μασκοφόροι που βλέπουμε κάθε τόσο στην πλοκή του παιχνιδιού και ποιος είναι αυτός ο Omega στον οποίο κάθε τόσο αναφέρονται. Ως πρώτο σχόλιο θέλω να πω ότι πρόκειται για μία από τις ελάχιστες φορές που οι δημιουργοί ενός παιχνιδιού δείχνουν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο πως άκουσαν προσεκτικά όλη την κριτική που τους ασκήθηκε στο πρώτο παιχνίδι και σ' αυτό διόρθωσαν σχεδόν όλα τα μειονεκτήματά του.

 Σχεδόν όλα όσα θεωρούσα αρνητικά στοιχεία στο πρώτο παιχνίδι της σειράς, σ' αυτό έχουν διορθωθεί. Η διάρκεια της δράσης είναι ικανοποιητική. Αυτή τη φορά δεν υπάρχουν τόσο παράλογα στοιχεία στη δράση του, αν και σε αυτά θ' αναφερθώ παρακάτω. To gamma correction το διόρθωσαν. Τα σχόλια της Sylvie αυτή τη φορά λειτουργούν καθαρά ως hint για το τι πρέπει να κάνεις και είναι πολύ μικρά. Πραγματικά, μου έκανε πολύ μεγάλη εντύπωση η διόρθωση όλων αυτών των στοιχείων.

 Η δράση του παιχνιδιού είναι ιδιαίτερα προσεγμένη στο μεγαλύτερο μέρος της. Υπάρχουν, φυσικά, μερικά ψεγάδια, αλλά δεν μπορούν από μόνα τους ν' αλλοιώσουν τη γενική εικόνα. Από τη Βρετάνη της Γαλλίας θα μεταφερθείς στη Βενετία, όπου πρόκειται να δώσεις μία διάλεξη για το βιβλίο σου, αλλά ένας φόνος θα ανατρέψει όλα τα σχέδιά σου. Θα επιδιώξεις μία συνάντηση με τον μυστηριώδη Count Saint-Germain (τύφλα να ’χει ο Γάλλος μουσικός Ludovic Navarre). Αυτός θα κατορθώσει, τελικά, να σε πείσει να πας στο Κάιρο, για ν' αναζητήσεις ακόμη περισσότερες πληροφορίες σχετικά με την έρευνά σου. Εδώ τα πάντα θα πάρουν έναν πολύ έντονο ρυθμό. Ενα μινωικό (;) κεραμικό που το σχέδιό του ανάγεται στην εποχή της Ατλαντίδας και κάποια, επίσης μινωικά, χρυσά νομίσματα, σε συνδυασμό με τη δολοφονία της πολύ όμορφης Fatima, θα σε οδηγήσουν στην απόφαση να φύγεις το γρηγορότερο δυνατόν. Θα φύγετε για το Γιβραλτάρ με το γιοτ του Saint-Germain. Στο σκάφος θα έχεις τη δυνατότητα να σκεφθείς μερικά από αυτά που έγιναν και θα καταλήξεις στα πρώτα συμπεράσματα. Από το Γιβραλτάρ θα "πετάξεις" για το νησί Bimini, όπου βρίσκεται, τελικά, το Δέντρο της Ζωής. Το φινάλε του παιχνιδιού μού άφησε ανάμικτα συναισθήματα. Εξηγούνται τα περισσότερα απ' όσα έχουν συμβεί στην εξέλιξη της δράσης. Τονίζω τα περισσότερα, γιατί για μένα δεν εξηγούνται όλα. Π.χ., θα ήθελα να μάθω τον ακριβή ρόλο που υποτίθεται πως παίζουν τα μινωικά νομίσματα στην ιστορία, εκτός αν δίνεται αυτή η πληροφορία και απλώς διέφυγε της προσοχής μου. Ή τι στο καλό ακριβώς έγινε στο περιβόητο αεροπορικό δυστύχημα του Saint-Germain και πότε. Περισσότερο, όμως, με ενόχλησε για μία ακόμη φορά το φινάλε, το οποίο το θεωρώ αρκετά απότομο. Θα ήθελα να έδειχνε κάτι περισσότερο, ακόμη και σχετικά με την επιστροφή σου, άραγε που; Θα ήθελα επίσης να πέσει περισσότερο φως στη ζωή και στις προσωπικότητες των εμπλεκομένων στην αδελφότητα του Δέντρου της Ζωής, όπως και σ' αυτήν του ιθαγενή.

 Οι γρίφοι του αφορούν κυρίως στη χρήση αντικειμένων, είτε στο περιβάλλον είτε στο inventory. Υπάρχουν και μερικοί γρίφοι που μπορεί να χαρακτηρισθούν σαν "ευρύτερα" puzzles. Οι περισσότεροι γρίφοι του κρίνονται πολύ ικανοποιητικοί και αρκετά λογικοί. Εκεί που υπάρχει κάποιο πρόβλημα, είναι κυρίως στους γρίφους-puzzles. Χαρακτηριστικά αναφέρω το puzzle με τις κάνουλες και το νερό, όπου δεν έχεις την παραμικρή ιδέα τι πρέπει να κάνεις (ίσως ο χειρότερος γρίφος του παιχνιδιού), το puzzle με το σχηματισμό του χάρτη που μόνο με trial & error προχωράς, αν, δηλαδή, ταιριάξουν κάποια κομμάτια, ο γρίφος slider με τη λατινική επιγραφή, αλλά και άλλοι. Αντίθετα, το γρίφο στο φινάλε όπου πρέπει να χειριστείς το vessel, τον θεωρώ ιδιαίτερα έξυπνο και καλά μελετημένο. Οι γρίφοι που ξεχωρίζουν, είναι κυρίως αυτοί της Αιγύπτου - γενικά θεωρώ πως το κομμάτι της Αιγύπτου ξεχωρίζει σε όλους τους τομείς. Στην Αίγυπτο, γραφικά, μουσική και γρίφοι βρίσκονται σε κορυφαίο επίπεδο ψυχαγωγίας.

 Στο παιχνίδι με ενόχλησε η λογική της ανταλλαγής βοήθειας, που ευτυχώς εδώ παρατηρούμε να δίνεται σε χονδροειδή μορφή μόνο μία φορά. Μιλάω για το γρίφο όπου πρέπει να πας έναν κουβά γεμάτο νερό στον πανδοχέα για να πάρεις αλεύρι. Τον θεωρώ πολύ άστοχο. Το παιχνίδι μού άρεσε πάρα πολύ και θα του έβαζα μεγαλύτερη βαθμολογία, εάν διέθετε ένα πληρέστερο από κάθε πλευρά φινάλε. Σας το συνιστώ ανεπιφύλακτα.