Το παιχνίδι υποστηρίζει το crafting, σε αρκετά περιορισμένη, όμως, μορφή και περιεχόμενο. Αν έχεις "μάθει" κάποιο από τα Herbalism, Trap-Making, ή Poison-Making skills, τότε μπορείς να φτιάξεις τα δικά σου αντίστοιχα "αντικείμενα" με αυτά τα skills. Το ειδικό interface το ενεργοποιείς από τη σελίδα των skills σου (Κ), κάνοντας διπλό κλικ στο εικονίδιο του skill που επιθυμείς.

Το παιχνίδι είναι φτιαγμένο για να το παίξεις πρωταρχικά ως μάγος. Φυσικά, μερικοί από τους NPCs είναι πολύ ισχυροί μάγοι, αλλά είναι άλλο πράγμα να έχεις το δικό σου μάγο. Η μεγάλη πλειονότητα των μαχών γίνονται πολύ πιο εύκολες με τη χρήση μαγείας. Με αυτήν ο βαθμός δυσκολίας τους πέφτει κάτω από το μέσο όρο. Ειδικά στο φινάλε η χρήση της μαγείας είναι καθοριστική τόσο για να κτυπάς από μακριά - που είναι απαραίτητο - όσο και για να υποστηρίξεις τους πολεμιστές σου που θα "κάνουν" τη λεγόμενη "βρόμικη" δουλειά", που θα κρατάνε, δηλαδή, καθηλωμένο τον αντίπαλο. Τέλος, τα εφέ των διάφορων spells που χρησιμοποιεί το παιχνίδι είναι αρκετά καλά.

Το Dragon Age: Origins δεν ξεχωρίζει για την ιδιαίτερα μεγάλη ποικιλία τεράτων που περιέχει, τα περισσότερα θα είναι genlocks και hurlocks στις διάφορες μορφές τους (Alpha, Emmisary, General, Conjurer κ.λπ.), αλλά και άλλα πιο "συνηθισμένα" τέρατα, όπως spiders, wolves, Ogres κ.λπ. Φυσικά, υπάρχουν και τα δρακουλίνια μας, αλλά γι' αυτά...

 Συνολικά κρίνοντας και έχοντας περάσει σχεδόν μία δεκαετία από την κυκλοφορία του Baldur's Gate 2, περίμενα κάτι αισθητά καλύτερο. Δεν καινοτομεί, όπως τα Ultima, το Dungeon Master και το Ultima Underworld στην εποχή τους. Υστερεί σημαντικά ως προς τη δημιουργία χαρακτήρων από το Drakensang: The Dark Eye, τα παιχνίδια της Bethesda, αλλά και από πολύ παλιότερους τίτλους όπως τα Wizardry, τα Phantasie, τα Might and Magic, κ.ά. Ως προς το ανοικτό του κόσμου του υστερεί σημαντικά από το Morrowind, το Oblivion, τα Gothic και, φυσικά, το Risen. Ως προς το αχανές του κόσμου του βρίσκεται πολύ πίσω από τα Daggerfall, Morrowind και Oblivion.

Πού κυρίως στηρίζεται, κατά τη γνώμη μου; Βασικά στον ισχυρό "μεσαιωνικό" fantasy κόσμο που δημιουργεί και στο συνολικό χειρισμό των διάφορων "φυλών" του. Οι ίντριγκες που υπάρχουν με τις επιλογές που καλείσαι συνεχώς να κάνεις, παίζουν σημαντικότατο ρόλο. Ο σχεδιασμός της δράσης του επίσης βοηθά, μια και είναι αρκετά καλός. Και, φυσικά, πετυχαίνει πολύ υψηλά στάνταρ στο πιο κρίσιμο για μένα "κομμάτι" κάθε παιχνιδιού, στον εθισμό που προκαλεί, ο οποίος, τουλάχιστον σε μένα, υπήρξε αρκετά ισχυρός. Εκεί, όμως, που υπερτερεί απ’ οποιοδήποτε άλλο παιχνίδι του είδους, είναι στη μουσική, στους ήχους και στις ομιλίες. Σ' αυτά είναι κυριολεκτικά ΚΟΡΥΦΑΙΟ. Φυσικά, ένα CRPG δεν μπορεί να κριθεί μόνο από αυτά.

Σε κάθε περίπτωση, δείτε το. Είναι αρκετά μεγάλο και θα σας προσφέρει πολλές ώρες ξεχωριστής εμπειρίας. Επαναλαμβάνω πως δεν πρόκειται για το CRPG της δεκαετίας ή το καλύτερο όλων των εποχών, αλλά είναι ένα αρκετά καλό CRPG, βασισμένο σ' έναν αρκετά πλούσιο και "δυνατό" κόσμο. Κλείνω το review με τα λόγια που λέει ο Alistair κατά την τελετή μύησης στους The Grey Wardens: "Join us, brothers and sisters, joins us in the shadows where we stand, vigilant. Join us as we carry the duty that cannot be forsworn. And should you perish, know that your sacrifice will not be forgotten and that one day we shall join you."