Το παιχνίδι ξεχειλίζει από εξαιρετικές και πρωτότυπες ιδέες. Για όποιον δυσκολεύεται να προχωρήσει, οι δημιουργοί του ενσωμάτωσαν στο παιχνίδι το με διαφορά καλύτερο hint σύστημα που έχω δει όλα αυτά τα χρόνια σε οποιοδήποτε άλλο computer game. Η ιδέα τους είναι τόσο απλή και ταυτόχρονα υλοποιημένη με τόσο ιδιοφυή τρόπο, που κυριολεκτικά σε αφήνει άφωνο. Αφού περάσεις μερικές "πίστες" ενός κλασικού arcade παιχνιδιού, όπου πυροβολείς τις αράχνες και αποφεύγεις τα τουβλάκια ενός mini-game τόσο απλού ώστε να το περνάει και ένα μικρό παιδί, φτάνεις στο τέλος, όπου βλέπεις σχεδιασμένη σε σκίτσα όλη την ιδέα που αφορά στη λύση κάθε γρίφου-οθόνης που αντιμετωπίζεις. Πρέπει οπωσδήποτε να δείτε αυτό το hint σύστημα, γιατί μετά η οπτική σας και οι μελλοντικές απαιτήσεις σας θ' αλλάξουν οριστικά. Ολα τα αρχεία του έχουν ονομασίες που παραπέμπουν απευθείας στο δυαδικό αριθμητικό σύστημα στο οποίο βασίζει την ύπαρξή του όλο το ηλεκτρονικό-υπολογιστικό στερέωμα. Ο και 1, λοιπόν. Απίστευτο κι όμως αληθινό!

 Ο χαρακτήρας που χειρίζεσαι, έχει την ιδιομορφία να τεντώνεται και να μαζεύει σε τρία διαφορετικά ύψη. Αυτό βοηθά στη δημιουργία και αντίστοιχα στην επίλυση μερικών πολύ έξυπνων ιδεών και γρίφων. Κάθε ύψος έχει τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματά του. Στο κανονικό ύψος σου κινείσαι γρήγορα. Αν τεντωθείς και ψηλώσεις, τότε η κίνησή σου επιβραδύνεται, ώστε να πετυχαίνεις την αναγκαία ισορροπία. Εξαιρετική ιδέα και προσαρμογή. Τα αντικείμενα που παίρνεις (τα καταπίνεις μ' ένα πολύ όμορφο animation και τα κρατάς στο κορμί σου) εμφανίζονται στο πάνω μέρος της οθόνης, ενώ στο κάτω υπάρχουν οι επιλογές-menu του παιχνιδιού (SAVE, LOAD, QUIT κ.λπ.).

 Οι χαρακτήρες που συναντάς, δεν μιλάνε ποτέ, αλλά επικοινωνούν μέσω "φυσαλίδων" στις οποίες καταγράφονται με σκίτσα οι βασικές ιδέες τους. Αν κάποιος διαφωνεί με κάτι, απλώς κουνάει αρνητικά το κεφάλι του και αυτό είναι. Ολα γίνονται μέσω εξαιρετικών και ιδιαίτερα εμπνευσμένων μικρο-animations. Η δράση του παιχνιδιού γίνεται μέσω ενός καθαρά point & click interface και είναι διανθισμένη με αρκετά mini games-puzzles. Απ' όλα αυτά σαφώς ξεχωρίζω την αναπαράσταση του αρχέγονου Space Invaders που παίζεις σ' ένα δωμάτιο με τρεις arcade - μηχανές "ηλεκτρονικών" παιχνιδιών. Σημειώστε πως στη διεύθυνση του παιχνιδιού θα βρείτε και το πρώτο patch του, που διορθώνει μερικά μικροπροβλήματα που εμφανίστηκαν σε διάφορους υπολογιστές. Κατεβάστε το και τρέξτε το οπωσδήποτε.

 Μειονεκτήματα; Γιατί όταν κοιτάς ένα πραγματικό έργο τέχνης, θα πρέπει να αναφερθείς ντε και καλά σε κάποια αρνητικά του; Πρόκειται μάλλον για βίτσιο, αλλά κάπως έτσι γράφονται, τελικά, τα περισσότερα reviews! Θα σταθώ, λοιπόν, σε τρία. Πρώτα απ' όλα θα το ήθελα διπλάσιο, τριπλάσιο, να μην τελείωνε ποτέ... To Machinarium για μένα υπήρξε ελιξίριο ζωής, δεν ήθελα να σταματήσει ποτέ και το μέγεθός του δυστυχώς είναι λίγο μικρότερο από το medium. Μετά διαθέτει έναν εξαιρετικά στριμμένο γρίφο, που μπορεί να σε κολλήσει για τα καλά και να σε κάνει να εγκαταλείψεις το παιχνίδι. Ο λόγος για το puzzle οΧο στο bar, όπου πρέπει να βάλεις πρώτος πέντε πιόνια στη σειρά. Και τέλος, κάνοντας Load ένα Save, το παιχνίδι σε γυρνάει στην αρχή της οθόνης.

 Με λίγα λόγια: Το Machinarium είναι το πιο πρωτότυπο παιχνίδι που έχω παίξει από το 1990 και μετά. Σε δύναμη συναισθημάτων και εγκεφαλικών δονήσεων που μου δημιούργησε, το κατατάσσω σχεδόν στο ίδιο επίπεδο με το Riven. Για μένα είναι το απόλυτο adventure game της δεκαετίας που τελειώνει σε λίγο. Αισθάνομαι πραγματική ευγνωμοσύνη προς τους δημιουργούς του που μου χάρισαν μία τέτοια, σχεδόν ανεπανάληπτη, εμπειρία. Αγοράστε το πάση θυσία. Θα με θυμηθείτε...