Την απορία του πιτσιρικά Νοτούλη και εκατοντάδων χιλιάδων άλλων gamers βάλθηκε να “λύσει”, όπως είπαμε, το «EGM», το οποίο στο τεύχος Απριλίου 1992 είχε αφιερώσει μία ολόκληρη σελίδα σε μία τεράστια “αποκάλυψη”. Σύμφωνα με το περιοδικό, λοιπόν, ο Sheng Long ήταν ο δάσκαλος του Ryu και του Ken και στο ρεπερτόριό του διέθετε ειδικές κινήσεις που είχε δανειστεί απ’ όλους τους υπόλοιπους χαρακτήρες, ενώ ήταν πιο γρήγορος και πιο δυνατός.
Κατά το «EGM», λοιπόν, ο Sheng Long θα εμφανιζόταν αν ο παίκτης ακολουθούσε μία συγκεκριμένη διαδικασία και θα είχε τη μοναδική ευκαιρία να τον αντιμετωπίσει. Ποια ήταν αυτή η διαδικασία; Ψιλοπράγματα, μωρέ! Αρχικά ο παίκτης θα έπρεπε, ελέγχοντας τον Ryu, να φτάσει μέχρι την τελική μάχη με τον M. Bison χωρίς να δεχτεί το παραμικρό χτύπημα, όπου εκεί θα έπρεπε να μη δεχτεί, αλλά ταυτόχρονα και να μην καταφέρει κανένα απολύτως χτύπημα στον M. Bison, ώστε όταν τελειώνει ο χρόνος κάθε γύρου, αυτός να λήγει ισόπαλος. Τη 10η (!) φορά που θα συνέβαινε αυτό, θα εισέβαλε στην οθόνη ο Sheng Long, θα έβγαζε τον M. Bison εκτός μάχης και θα αντιμετώπιζε τον παίκτη! Εδώ δεν πρέπει να ξεχνάτε πως μιλάμε για μία εποχή που η μόνη διαθέσιμη έκδοση του παιχνιδιού ήταν αυτή των coin-ops, με αποτέλεσμα χιλιάδες δολάρια, γιεν, στερλίνες, αλλά και δραχμές να θυσιαστούν άσκοπα στο βωμό μίας αναζήτησης χωρίς τέλος. Βλέπετε, μπορεί να μην τύχαινε να διαβάζει όλος ο κόσμος «EGM», όμως, σε μία περίοδο που δεν υπήρχε Διαδίκτυο, δεκάδες μέσα εκτός ΗΠΑ θεώρησαν την είδηση ως αληθή και την αναπαρήγαγαν, θεωρώντας ότι αποκαλύπτουν κάποια σπαρταριστή είδηση. Σε κάποιο σημείο, μάλιστα, είχε επέλθει σύγχυση ακόμη και στις τάξεις της Capcom, με κορυφαία στιγμή την αναφορά του Master Sheng Long ως δασκάλου των Ryu και Ken στο manual της αγγλόφωνης έκδοσης του Super NES που κυκλοφόρησε το ίδιο καλοκαίρι (παρόλο που μέσα στο παιχνίδι αναφερόταν πλέον η ορθή μετάφραση)!
Πάντως, οφείλουμε να παραδεχτούμε πως το EGM είχε παράγει ένα εξαιρετικά πιστευτό αποτέλεσμα, αφού είχαν κατασκευάσει μέχρι και screenshots που αναπαριστούσαν τη στιγμή της εισόδου και τη χαρακτηριστική φλεγόμενη Dragon Punch του (μία κίνηση που αργότερα θα κληροδοτούσε στα αλήθεια στο “μαθητή” του, τον Ken). Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως δεν είχαν αφήσει έμμεσα σημάδια, από τα οποία κάποιος λιγότερο τρελαμένος θα μπορούσε να καταλάβει πως πρόκειται για φάρσα. Τη συμβουλή την είχε δώσει κάποιος W.A. Stokins (“waste tokens”, σαν να λέμε “χαμένα εικοσάρικα”) από το Fuldigen, HA (“Fooled Again, Ha!”, καγχάζοντας στους αναγνώστες τους οποίους ξεγέλασε ξανά!). Η τραγική ειρωνεία πάντως, είναι πως στο κάτω μέρος της σελίδας, υπήρχε ένα πλαίσιο όπου αναφερόταν πως η παράδοση των πρωταπριλιάτικων αστείων (είχε ξεκινήσει από την προηγούμενη χρονιά) θα συνεχιζόταν και στο συγκεκριμένο τεύχος και μάλιστα οι αναγνώστες μπορούσαν να υποδείξουν ποιο ήταν αυτό το ψέμα, κερδίζοντας κάποιο παιχνίδι της αρεσκείας τους. Ή μήπως, τελικά, η μεγαλύτερη χλεύη ήταν το πρωταπριλιάτικο αστείο του 1997, όπου αυτή τη φορά το «EGM» είχε αποκλειστικό “ρεπορτάζ” που “αποκάλυπτε” την παρουσία του Sheng Long στο επερχόμενο Street Fighter III;
Οπως και να έχει, πάντως, από προϊόν ενός μεταφραστικού λάθους και μίας δημοσιογραφικής φάρσας, ο Sheng Long έφτασε στο σημείο να αποτελέσει έμπνευση για νέους χαρακτήρες (ο Akuma δανείστηκε πολλά στοιχεία από το μύθο που χτίστηκε γύρω από την ύπαρξη του Sheng Long), να κάνει την εμφάνισή του έμμεσα (στο Street Fighter: The Movie αναφέρεται το όνομά του ως δασκάλου των Ryu, Ken και αδερφού του Akuma), αλλά και άμεσα, αφού για εμένα, αλλά πιστεύω και για όλους όσοι ξόδεψαν το χαρτζιλίκι τους για να τον ξεκλειδώσουν στο SFII, ο Gouken θα ονομάζεται για πάντα Sheng Long…
