Σε γενικές γραμμές, το Combat ήταν ένα παιχνίδι που προσφερόταν για τη δημιουργία παρόμοιων ιστοριών, βγαλμένες από επικές μονομαχίες. Αλλωστε, δεν διέθετε καν επιλογή για παιχνίδι ενός παίκτη ή αντίπαλο την Α.Ι. Τα πάντα θα ξεκαθάριζαν σε μία μάχη μεταξύ δύο ανθρώπων, “mano a mano”, γιατί, στο τέλος… there can be only one! Το gameplay του ήταν από τη μία όσο πιο απλοϊκό γινόταν, από την άλλη, όμως, οι επίλεκτοι παίκτες μπορούσαν να σχεδιάσουν στο μυαλό τους πολύπλοκες στρατηγικές επίθεσης, αναλύοντας την τακτική, αλλά και την ψυχολογία του εχθρού! Θα μου πείτε “σιγά, ρε φίλε, πώς κάνεις έτσι, ένα απλό παιχνιδάκι με δύο οχήματα που το ένα πυροβολεί το άλλο είναι!”. Οχι, φίλοι μου, το Combat δεν είναι σε καμία περίπτωση “ένα απλό παιχνιδάκι”… είναι μάχη… είναι πόλεμος!

Κατ’ αρχάς, δεν ήταν ένα, αλλά 27 ή έστω τρία παιχνίδια στην τιμή του ενός. Ποια τιμή, δηλαδή, που συνήθως ήταν δωρεάν, αφού συμπεριλαμβανόταν στο πακέτο της κονσόλας (ήταν εξάλλου το ένα από τα εννιά launch titles του Atari 2600), αφού όλοι στον πόλεμο πρέπει να έχουν ίσες ευκαιρίες… Οπως έλεγα, λοιπόν, οι μάχες χωρίζονταν σε τρία βασικά είδη, αν και με τις διάφορες παραλλαγές τους, φτάνουμε αισίως στα 27. Το πρώτο ήταν οι μονομαχίες με τανκ, οι οποίες αντιπροσωπεύουν την πρώτη επαφή των περισσότερων ανθρώπων με το Atari 2600, αλλά και το gaming γενικότερα. Δύο τανκ σε μία κατοπτρική πίστα προσπαθούν να εξοντώσουν το ένα το άλλο, με ορισμένες επιπλέον επιλογές να κάνουν το παιχνίδι πιο… πικάντικο, όπως η πίστα-λαβύρινθος, οι τηλεκατευθυνόμενες σφαίρες και οι σφαίρες που εξοστρακίζονται στους τοίχους, αλλά και τα αόρατα τανκ! Τα άλλα δύο είδη, μοιάζουν αρκετά μεταξύ τους και αφορούν τις αερομαχίες που λέγαμε πιο πάνω είτε με διπλάνα είτε με τζετ. Κι εδώ οι παραλλαγές έχουν να κάνουν με το σχεδιασμό της πίστας (τα συννεφάκια, που λέγαμε), καθώς και με τον αριθμό των αεροσκαφών που διαθέτετε (φιλική συμβουλή: στο 3 vs 1, μην επιλέξετε το μεγάλο διπλάνο).

Παρά την επιτυχία του Combat, το sequel που ετοιμαζόταν μερικά χρόνια αργότερα, ακυρώθηκε, κυρίως λόγω της περιβόητης κρίσης του ’83, αν και, τελικά, βρήκε το δρόμο του στις τηλεοράσεις μας σχεδόν 20 χρόνια αργότερα, το 2005, μέσω του “Atari Flashback 2”.

Τελικά, αν και το Combat αποτελεί ένα από τα αρχαιότερα video games και μόνο το ότι ένα παιχνίδι που βαδίζει στην τέταρτη (!) δεκαετία της ζωής του, μπορεί να αποδειχθεί ακόμη και σήμερα εξίσου διασκεδαστικό όπως τότε, θαρρώ πως σημαίνει πάρα πολλά…