Σύμφωνα με την τοπική εφημερίδα της μικρής πόλης Alamogordo, που βρίσκεται στην έρημο του New Mexico, το Σεπτέμβριο του 1983, 14 φορτηγά μετέφεραν εκατομμύρια cartridges από την αποθήκη της εταιρείας στο El Paso του Texas, στη χωματερή δίπλα από τη συγκεκριμένη πόλη όπου και τα έθαψαν! Αν και σύμφωνα με την επίσημη θέση της Atari, επρόκειτο για ελαττωματικά κομμάτια, όλοι γνώριζαν κατά βάθος πως στη συντριπτική πλειονότητά τους ήταν τα αντίτυπα του E.T., που είχαν μείνει απούλητα ή είχαν επιστραφεί από τους απογοητευμένους πωλητές. Μάλιστα, για να αποφευχθεί το… πλιατσικολόγημα από περίεργους ή και περαστικούς, η περιοχή σκεπάστηκε με τσιμέντο μία μέρα μετά τη δημοσίευση του άρθρου, ενώ οι κάτοικοι της πόλης προέβησαν σε διαδηλώσεις διαμαρτυρίας βλέποντας την πόλη τους να μετατρέπεται σε ψηφιακό σκουπιδότοπο της Atari! Η ειρωνεία είναι πως έστω και πάνω από δύο δεκαετίες μετά το περιστατικό κι ενώ ακόμα και οι ίδιοι οι άνθρωποι της Atari παραδέχθηκαν, τελικά, ότι επρόκειτο για αληθινό συμβάν, η αίσθηση του μύθου που έχει δημιουργηθεί γύρω από την εν λόγω ιστορία είναι τόσο ισχυρή, που πολλοί είναι αυτοί (ανάμεσά τους κι ο ίδιος ο Warshaw σε πρόσφατη συνέντευξη!) που δεν έχουν πειστεί πως η διαβόητη ταφή έλαβε χώρα πραγματικά. Αυτό, πάντως, που δεν θα μπορούσε να αρνηθεί κανείς, είναι πως το “καταραμένο” αυτό παιχνίδι, οδήγησε το μέχρι τότε κολοσσό του χώρου που άκουγε στο όνομα Atari στη χρεοκοπία και στο χείλος της σχεδόν καταστροφής και αποτέλεσε ένα από τα βασικότερα γεγονότα της περιβόητης “Κρίσης του 1983”, που λίγο έλειψε να τινάξει τη σκηνή των video games στον αέρα, μια για πάντα…

Κλείνοντας, να επισημάνω πως για να έχω μία σφαιρικότερη εικόνα γύρω από το θέμα, επιχείρησα να παίξω το επίμαχο παιχνίδι με τη βοήθεια εξομοιωτή και κατέληξα στο ίδιο συμπέρασμα που είχα εξάγει και πριν από μερικά χρόνια, όταν πρωτοάκουσα για το μύθο γύρω από το όνομά του και η περιέργεια με οδήγησε σε αυτό το ατόπημα: Κατά την ταπεινή μου άποψη, λοιπόν, ο χαρακτηρισμός “το χειρότερο παιχνίδι όλων των εποχών” είναι πέρα για πέρα άδικος. Είναι ακόμα "πιο χειρότερο"…

Yar's Revenge

ΕΙΔΟΣ: Shoot ’em up

ΠΑΙΚΤΕΣ: 1-2

ΠΛΑΤΦΟΡΜΑ: Atari 2600

ΚΑΤΑΣΚΕΥΑΣΤΗΣ: Atari

ΕΤΟΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ: 1981

Ανέκαθεν ήμουν της άποψης πως κάθε άνθρωπος έχει δύο πλευρές, μία θετική και μία αρνητική και είναι καθήκον μας να τις προβάλλουμε εξίσου αμφότερες. Οπως, λοιπόν, ο ίδιος ο Howard Scott Warshaw έχει ισχυριστεί σε συνέντευξή του, “είναι ο σχεδιαστής παιχνιδιών με το μεγαλύτερο ποιοτικό εύρος στο χώρο των video games, αφού έχει κατασκευάσει ένα από τα καλύτερα και το –κατά γενική ομολογία- χειρότερο παιχνίδι όλων των εποχών!”. Κι αν δεν χρειάζεται να μαντέψετε για το δεύτερο, αφού στην πικρή ιστορία του έχουν αφιερωθεί οι σελίδες που προηγήθηκαν, ίσως να μη γνωρίζετε το πρώτο, αν δεν προλάβατε τη χρυσή εποχή της Atari. Ο λόγος για το Yars’ Revenge, ένα shoot ’em up που αρχικά προοριζόταν ως επίσημη μεταφορά του coin-op Star Castle, αλλά στην πορεία ο Warshaw το μετέτρεψε σε κάτι εντελώς δικό του και κατά γενική ομολογία, σε ένα από τα καλύτερα παιχνίδια του Atari 2600. Η σύλληψη είναι αρκετά απλή, όπως συνήθως συμβαίνει με τα παιχνίδια του είδους. Ελέγχετε μία διαστημική... μύγα με το όνομα Yar. Στην οθόνη, ο Yar εμφανίζεται και συμπεριφέρεται σαν διαστημικό σκάφος. Σκοπός σας είναι να εξοντώσετε την εχθρική βάση που βρίσκεται στο δεξί σημείο της οθόνης, αφού πρώτα καταστρέψετε την ασπίδα που το περιβάλλει, αποφεύγοντας ταυτόχρονα τον κατευθυνόμενο πύραυλο που σας καταδιώκει και τα πυρά που εκτοξεύει η βάση. Για καλή σας τύχη, στο κέντρο της οθόνης, υπάρχει μία πολύχρωμη λουρίδα που λειτουργεί ως… “ζώνη κατάπαυσης πυρός”, αφού ο πύραυλος δεν μπορεί να σας βλάψει ενώ βρίσκεστε εκεί. Το Yars’ Revenge, μάλιστα, συνοδευόταν από ένα ολιγοσέλιδο κόμιξ, το οποίο αφηγούνταν σε βάθος την “ιστορία” που κρυβόταν πίσω από το παιχνίδι, ενώ η Atari κυκλοφόρησε ξεχωριστά κι έναν δίσκο που περιλάμβανε μουσική, καθώς και την εκτενή αφήγηση της ιστορίας των Yars! Τρανή απόδειξη ότι οι περιπέτειες των Yars δεν ξεχάστηκαν στο πέρασμα του χρόνου (οι οποίοι, παρεμπιπτόντως, βαφτίστηκαν έτσι από την αντιστροφή του ονόματος του Ray Kassar, του τότε διευθυντή της Atari), αποτελεί και η έκδοση που κυκλοφόρησε 18 χρόνια αργότερα για το GameBoy Color.